Η υπερβολική νομισματική προσφορά σε κάθε κρίση της ζήτησης οδηγεί σε κατάρρευση όπως μας έχει διδάξει ο von Mises ο οποίος έχει περιγράψει τον καταστροφικό οικονομικό κύκλο της κεϋνσιανής πολιτικής με την τεχνητή πρόκληση της ζήτησης.
Η επόμενη σελίδα σε έναν οικονομικό περιβάλλον αναγκαστικά υψηλών επιτοκίων, υψηλού πληθωρισμού και ύφεσης είναι το ξέσπασμα μιας πλανητικής χρηματοπιστωτικής κρίσης που θα ξεκινήσει από την νομισματικής πολιτική ως κρίση του δολαρίου.
Ας δούμε γιατί.
Οι εθνικές οικονομίες της ομάδας των G7 έχουν τεθεί εκτός ελέγχου με μόνη εξαίρεση τη Γερμανία, βρίσκονται όλες αντιμέτωπες με μια «παγίδα χρέους».
Η επενδυτική ανοησία και ο οικονομικός ανορθολογισμός των τελευταίων πενήντα ετών αναδεικνύεται από την άνοδο των επιτοκίων, τις αυξήσεις τιμών (πληθωρισμός) που οφείλονται σε συνδυασμό με τη φθίνουσα πίστη στην αξία των νομισμάτων και τη συρρίκνωση των τραπεζικών πιστώσεων.
Η άνοδος των επιτοκίων είναι μονόδρομος…
Το δημοσιονομικό έλλειμμα της κυβέρνησης των ΗΠΑ αναμένεται να ξεπεράσει τα 3 τρισεκατομμύρια δολάρια αυτό το οικονομικό έτος, το ήμισυ των οποίων θα κατευθυνθεί σε πληρωμές τόκων.
Και ενόψει των προεδρικών εκλογών υπάρχει κάθε ένδειξη ότι οι δαπάνες που τροφοδοτούν το έλλειμμα θα ανέλθουν ακόμη περισσότερο.
Οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους έχουν εμπλακεί σε μία άλλη δαπανηρή σύγκρουση στη Μέση Ανατολή, που πιθανόν να οδηγήσει σε υψηλότερες τιμές του πετρελαίου και του φυσικού αερίου. πολύ υψηλότερα εάν το Ιράν γίνει στόχος.
Με τον μουσουλμανικό κόσμο ενωμένο ενάντια στον δυτικό ιμπεριαλισμό περισσότερο από ποτέ, δεν πρέπει να αποκλείεται το κλείσιμοτων στενών του Ορμούζ, ακόμη και του Σουέζ, με αφάνταστες συνέπειες για τις τιμές της ενέργειας..
Οι κεντρικές τράπεζες της ομάδας της G7 αντιμετωπίζουν όλες αρνητικά ίδια κεφάλαια, με άλλα λόγια τεχνικά χρεοκοπημένες, μια κατάσταση που μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με την έκδοση ακόμη περισσότερης μη παραγωγικής πίστωσης.
Αυτά είναι τα χρεοκοπημένα ιδρύματα είναι επιφορτισμένα με τη διασφάλιση της ακεραιότητας ολόκληρου του πναητικού συστήματος τραπεζικής πίστωσης.
Το τέλος για το δολάριο είναι κοντά
Υπάρχουν πολλά γεγονότα τα οποία συνδυαστικά υποδηλώνουν ότι πρόκειται να δούμε μια μεγάλη ανατροπή στο παγκόσμιο οικονομικό, χρηματοπιστωτικό και νομισματικό καθεστώς.
Ακριβώς όταν τα επιτόκια έχουν ανέβει στο υψηλότερο σημείο, φαίνεται να αυξάνονται ξανά.
Σίγουρα, υποστηρίζουν κάποιοι επενδυτές, οι κεντρικές τράπεζες πρέπει να μειώσουν τα επιτόκια για να σώσουν τους οφειλέτες, να διασώσουν τις τράπεζες και να σώσουν τους εαυτούς τους.
Δεν ελέγχουν όμως τα επιτόκια.
Το υψηλό κόστος του χρήματος παράγεται από παγίδες χρέους και υπερμόχλευση τραπεζών που προσπαθούν να ελέγξουν τον πιστωτικό κίνδυνο ώστε να μην καταντήσει «ζόμπι» ολόκληρη η οικονομία.
Η επιτάχυνση της ζήτησης πιστώσεων για την πληρωμή υψηλότερων επιτοκίων ανταποκρίνεται σε μια αυξανόμενη απροθυμία για νέο δανεισμό.
Και πάνω από όλα, μια συμμαχία της Ρωσίας, των Σαουδάραβων και του Ιράν διευρύνουν τον έλεγχο της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου, με την πρόθεση να οδηγήσουν τις τιμές σε υψηλότερα επίπεδα..
Η ενέργεια είναι η πηγή ζωής κάθε οικονομίας.
Το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται η Δύση είναι ένας ακόμη πόλεμος στη Μέση Ανατολή.
Και τώρα μοιάζει αυτό να συμβαίνει.
Από κρίση σε κρίση
Η ιστορία του δολαρίου ως παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος είναι μια ιστορία αλλεπαλλήλων κρίσεων.
Η πρόσφατη ιστορία είδε την πιστωτική φούσκα της δεκαετίας του ’90 να τελειώνει με την… τρέλα των «dot.com» και την κατάρρευσή της, ακολουθούμενη από αυτό που κοινώς αποκαλείται Μεγάλη Χρηματοπιστωτική Κρίση του 2008-2009.
Τώρα αντιμετωπίζουμε μια ακόμη μεγαλύτερη κρίση.
Είναι δυνατόν να κλωτσήσουμε το τενεκεδάκι στο δρόμο για άλλη μια φορά;
Φαίνεται απίθανο, ακόμη και αν χρησιμοποιηθεί η προηγούμενη εμπειρία επιτυχημένων κρατικών διασώσεων από οικονομικές κρίσεις.
Αλλά αυτή τη φορά, ο Παγκόσμιος Νότος, τα κράτη που στέκονται στη μία πλευρά όλων αυτών, αλλά βρίσκουν τα νομίσματά τους να έχουν υποστεί σοβαρή ζημιά από ένα δολάριο που βρίσκεται σε φθίνουσα πορεία, ένα δολάριο που οδηγεί σε ένα περιβάλλον υψηλών επιτοκίων μια παγκόσμια οικονομία που δεν γνωρίζει άλλη συνταγή.
Ο μη χρηματοοικονομικός κόσμος βρίσκεται στα πρόθυρα της εγκατάλειψης της αμερικανικής ηγεμονίας για ένα νέο μοντέλο που αναδύεται από την Ασία.
Η μετάβαση σε ένα νέο παγκόσμιο status quo είναι βέβαιο ότι θα είναι μια δύσκολη υπόθεση.
Για το γεγονός ότι η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει παγιδευτεί σε μια παγίδα χρέους και αναγκάζεται να δανείζεται εκθετικά αυξανόμενα ποσά μόνο και μόνο για να πληρώσει τους τόκους του τεράστιου χρέους της, δεν ευθύνονται άλλα κράτη.
Πολλά από αυτά, με τη σειρά τους, αναγκάζονται να πληρώσουν ακόμη υψηλότερα επιτόκια, ανεξάρτητα από τη δημοσιονομική τους θέση και ανεξάρτητα από το εμπορικό τους ισοζύγιο.
Ωστόσο, τα νομίσματά τους εξακολουθούν να αποδυναμώνονται ακόμη και έναντι ενός φθίνοντος δολαρίου.
