Περίπου το 85% των ηλικιωμένων που έλαβαν θεραπεία με στόχο μια μεγάλη πίεση κάτω του 120 είχαν καθαρά θετικό όφελος από τον αυστηρό έλεγχο, ανέφεραν οι ερευνητές.
Ο μειωμένος κίνδυνος καρδιακής νόσου και πρόωρου θανάτου υπερίσχυσε των αρνητικών στοιχείων που μπορεί να συνοδεύουν μια τόσο επιθετική θεραπεία, τα οποία περιλαμβάνουν πιθανή νεφρική βλάβη ή επικίνδυνα χαμηλή αρτηριακή πίεση, δείχνουν τα αποτελέσματα.
«Σχεδόν όλοι… οι συμμετέχοντες ηλικίας 65 ετών και άνω είχαν ένα προβλεπόμενο καθαρό όφελος που ευνοούσε έναν στόχο για τη συστολική αρτηριακή πίεση (τη «μεγάλη πίεση») κάτω των 120 mm Hg έναντι ενός στόχου συστολικής αρτηριακής πίεσης κάτω των 140 mm Hg», κατέληξε η ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον επικεφαλής ερευνητή δρ Simon Ascher, επίκουρο κλινικό καθηγητή στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια – Ντέιβις.
Η συστολική αρτηριακή πίεση αναφέρεται στην πίεση εντός των αιμοφόρων αγγείων κατά τη διάρκεια ενός καρδιακού παλμού.
Τα αποτελέσματα αυτά προέρχονται από τη μελέτη Systolic Blood Pressure Intervention Trial (SPRINT), η οποία το 2017 οδήγησε μεγάλες καρδιολογικές ομάδες των ΗΠΑ να αναθεωρήσουν τον ορισμό της υψηλής αρτηριακής πίεσης.
Ως αποτέλεσμα, μια αρτηριακή πίεση της τάξης του 130 η συστολική θεωρείται «υψηλή» τα τελευταία οκτώ χρόνια, ενώ πριν από τη δημοσίευση των πρώτων αποτελεσμάτων του SPRINT ο στόχος ήταν να είναι χαμηλότερη από 140.
Φυσιολογική αρτηριακή πίεση θεωρείται η μικρότερη από 120, ενώ οτιδήποτε μεταξύ 120 και 130 θεωρείται αυξημένη αλλά όχι ακόμη υψηλή αρτηριακή πίεση.
«Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι, σε αντίθεση με την κρατούσα άποψη, παράγοντες όπως η ηλικία, η αδυναμία ή η πολυφαρμακία δεν πρέπει να θεωρούνται εμπόδια στην εντατική μείωση της αρτηριακής πίεσης», κατέληξαν οι επιστήμονες.
ΠΗΓΗ – iatropedia.gr
