Το καλώδιο Ελλάδας – Κύπρου, αν και όποτε γίνει, είναι σαφές πως θα αφορά ένα εντελώς διαφορετικό έργο απ’ αυτό για το οποίο μιλούσαμε ως σήμερα. Με πιθανώς περισσότερους και νέους επενδυτές, κάτω από την «ομπρέλα» του Διαδρόμου Ινδίας – Μ.Ανατολής – Ευρώπης (IMEC), ίσως με αλλαγές στην όδευση, χωρίς να αποκλείεται και μια διαφορετική κατανομή δαπανών μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου (CBCA).
Τα πάντα είναι στον αέρα. Το μόνο βέβαιο αυτή τη στιγμή είναι ότι τα οφέλη του GSI υπερτερούν των όποιων μειονεκτημάτων του.
Δεν το λέμε εμείς, αλλά ο Επίτροπος Γιόργκενσεν, που απαντώντας στην ερωτήση του κύπριου ευρωβουλευτή Μιχάλη Χατζηπαντέλα, διευκρινίζει ότι το έργο δεν χρειάζεται νέα ανάλυση κόστους – οφέλους.
Διότι όπως γράφει ο κ. Γιόργκενσεν «όταν ένα έργο συμπεριλαμβάνεται στη λίστα των PCI, αυτό σημαίνει ότι συμμορφώνεται με τα κριτήρια του Κανονισμού, δηλαδή τα συνολικά οφέλη υπερτερούν του κόστους του».
Η απάντηση του Επιτρόπου χαλάει το επίσημο αφήγημα και επαναφέρει το ερώτημα: Τι εξυπηρετεί η απόφαση Αθήνας και Λευκωσίας το Νοέμβριο που πάγωσαν και επίσημα κάθε διαδικασία, προτάσσοντας την ανάγκη επανεξέτασης των βασικών του οικονομικοτεχνικών παραμέτρων;
Το επιχείρημα πως η κίνηση συνδέονταν με την έλευση νέων επενδυτών, προφανώς και δεν στέκει, όπως σας έχουμε ξαναγράψει. Οι πάντες αντιλαμβάνονται ότι δεν φταίνε τα «ξεπερασμένα δεδομένα» (σσ: η μελέτη του 2016) που δεν κάνουν ουρά οι επενδυτές έξω από τη πόρτα του ΑΔΜΗΕ.
Η αιτία είναι ότι η μια από τις δύο εμπλεκόμενες χώρες (Κύπρος) δεν έχει ξεκαθαρίσει αν θέλει το έργο, και κυρίως ότι η Τουρκία έχει κάνει σαφές πως «κανένα έργο δεν γίνεται στην Ανατολική Μεσόγειο χωρίς την άδεια ή τη συναίνεσή της».
Αν ούτε τότε επανεκκινήσουν οι έρευνες, θα επηρεαστεί αρνητικά και το κλίμα σε σχέση με την αναζήτηση επενδυτών…
