Την ανησυχία, αναφέρει το Reuters, τροφοδότησε η ομιλία του Βανς ο οποίος επικεντρώθηκε στο να κατηγορήσει την Ευρώπη ότι καταπνίγει την ελευθερία του λόγου.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες απάντησαν ότι θα αυξήσουν τις αμυντικές τους δαπάνες αλλά δεν είναι η πρώτη φορά που κάνουν παρόμοιες δηλώσεις την τελευταία δεκαετία.
Δεύτερο και βαρύτερο ίσως πλήγμα η ανακοίνωση ότι η Ευρώπη δεν θα προσκληθεί στις συνομιλίες για την ειρήνευση στην Ουκρανία, οι οποίες θα γίνουν τις επόμενες ημέρες στη Σαουδική Αραβία, αν και θα ληφθούν υπόψη οι απόψεις της.
Οι φόβοι της Ευρώπης έχουν ιστορικό βάθος. Το σύμφωνο του 1938 στην ίδια πόλη όχι μόνο δεν σταμάτησε τη ναζιστική Γερμανία, αλλά της επέτρεψε να συνεχίσει την επεκτακτική πολιτική της. Ήταν το συνώνυμο του κατευνασμού που δεν οδηγεί πουθενά.
«Καθώς στέκομαι απόψε εδώ στο Μόναχο, δεν μπορώ παρά να αναρωτηθώ: Έχουμε ξαναβρεθεί εδώ;», δήλωσε το βράδυ του Σαββάτου η επικεφαλής της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής Κάγια Κάλας. «Μόναχο, ποτέ ξανά» έγραψε στο X την Κυριακή ο Πολωνός πρωθυπουργός Ντόναλντ Τουσκ.
Είναι και οι δηλώσεις την περασμένη Τετάρτη του Αμερικανού υπουργού Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ ότι η ειρηνευτική συμφωνία για την Ουκρανία δεν θα περιλαμβάνει την ένταξη στο ΝΑΤΟ και ότι είναι μη ρεαλιστικό να επιστρέψει η χώρα στα σύνορά της πριν από το 2014, όταν η Ρωσία προσάρτησε την Κριμαία.
Αργότερα εκείνη την ίδια ημέρα, ο Τραμπ τηλεφώνησε στον Πούτιν και είπαν από κοινού ότι οι ειρηνευτικές συνομιλίες θα ξεκινήσουν αμέσως.
Η Ευρώπη μένει δεύτερη
Το αποτέλεσμα είναι οι Ευρωπαίοι ηγέτες να προσπαθούν να καλύψουν το χαμένο έδαφος.
Πέρασαν πολλοί μήνες συζητήσεων πριν έλθουν οι ΗΠΑ που ζήτησαν άμεσα να περιγράψουν τι εγγυήσεις θα μπορούσαν να δώσουν. Σκέφτονται τώρα να ορίσουν ειδικό απεσταλμένο για το Ουκρανικό, μήνες μετά τον Τραμπ.
Αύριο θα συναντηθούν στο Παρίσι Ευρωπαίοι ηγέτες -και πάλι όχι όλοι, αλλά με παρούσα τη Βρετανία που επίσης είναι στο περιθώριο- έπειτα από πρόσκληση του Μακρόν.
Θα υπάρξει απάντηση με αυτές τις κινήσεις; Θα είναι αποτελεσματικές; Μπορεί η Ευρώπη να βρει μια κοινή γραμμή;
Πολλοί Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, προσθέτει το Reuters, προσπαθούν να διακρίνουν αν η κυβέρνηση Τραμπ είχε λεπτομερές σχέδιο για την Ουκρανία και ποιοι ήταν οι βασικοί παίκτες. Άλλοι λένε ότι οι παρασκηνιακές συζητήσεις με Αμερικανούς αξιωματούχους είναι περισσότερο εποικοδομητικές σε σχέση με τις ωμές προσεγγίσεις του Βανς ή του Χέσγκεθ.
Η απαισιοδοξία όμως παραμένει: «Είναι πλέον σαφές ότι οι ΗΠΑ θέλουν να σπάσουν την τάξη που δημιούργησαν μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Και αυτό περιλαμβάνει την καταστροφή της ΕΕ. Θα πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι γι’ αυτό και να αλλάξουμε εντελώς τη στάση μας», δήλωσε ένας Ευρωπαίος διπλωμάτης.