Hρθε η ώρα της μπάλας. Για τις τέσσερις ελληνικές ομάδες που παίζουν απόψε ευρωπαϊκά παιχνίδια, εκείνο που αποκλειστικά θα ρυθμίσει την τύχη τους, είναι η μπάλα που θα παίξουν. Βλέπετε, στα ευρωπαϊκά παιχνίδια, σπάνια συμβαίνουν όσα συνέβησαν το βράδυ της Κυριακής στο Φάληρο. Κι αν αυτό ισχύει μία φορά για όλες τις ομάδες, για τον Ολυμπιακό ισχύει δύο. Ήθελε να παίξει μπάλα στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, αλλά για λόγους που δεν αφορούν τους παίκτες, του στάθηκε αδύνατο. Το ματς διεκόπη στο 50′ και η τυχη του θα κριθεί στα δικαστήρια. Εκεί, τη μάχη θα τη δώσουν οι νομικοί της ΠΑΕ. Απόψε το βράδυ, τη μάχη με τη Γουέστ Χαμ θα τη δώσουν οι παίκτες στο γήπεδο κι ο Μαρτίνεθ από τον πάγκο. Κι εδώ είναι που θα μετρηθούν οι δυνατότητες της ομάδας, χωρίς να έχουμε παρεμβολές από κροτίδες…
Απόψε το βράδυ αναζητείται μία εμφάνιση κατά πολύ καλύτερη όλων όσων έχει κάνει φέτος. Αν το καταφέρει, δεν θα έχει βάλει τρεις βαθμούς στο σακούλι του ομίλου του. Θα έχει πείσει πως μπορεί να ξεπεράσει ακόμα και την πιθανή βαθμολογική αβαρία απ’ όσα διαδραματίστηκαν στο ντέρμπι της Κυριακής. Ένας Ολυμπιακός που θα τα κουτσοκαταφέρνει στην επίθεση, αλλά θα αγκομαχάει στην άμυνα, δεν θα πείσει ότι μπορεί να πάει μακριά στην Ευρώπη και να πάρει πρωτάθλημα.
Η εφετινή ευρωπαϊκή mini movie του Παναθηναϊκού έχει αποδείξει ότι τόσο στις προκριματικές φάσεις, όσο και στον όμιλο του Europa League, ο πυλώνας της επιτυχίας είναι η ανασταλτική συμπεριφορά της ομάδας. Ναι, σίγουρα είναι εξέχουσας σημασίας η ευστοχία στην τελική προσπάθεια. Αυτή η αστοχία -στα δύο ματς με την Μπράγκα- του κόστισε εφέτος περίπου 30 εκατ. ευρώ. Όμως ο πυλώντας παραμένει το “μηδέν”. Πώς… παίζεις άμυνα; Όχι, ασφαλώς, με εννιά-δέκα παίκτες πίσω από την μπάλα. Πιέζοντας σωστά, μεθοδικά, με αντοχές, με ενέργεια. Κάνοντας ό,τι καλύτερο μπορείς για να έχεις εσύ την μπάλα και ό,τι περνά από το μυαλό και τα πόδια σου για να την αποσπάσεις όταν την έχει ο αντίπαλος.
Δεν θα τα καταφέρνεις πάντα. Αλλά πρέπει πάντα να προσπαθείς για το “πάντα”. Αυτός είναι ο τρόπος για να αποφύγεις όσο το δυνατόν περισσότερους κινδύνους. Και ασφαλώς αποφεύγοντας τα ατομικά λάθη. Δεν έκανε τέτοια εναντίον της Βιγιαρεάλ και της Μακάμπι ο Παναθηναϊκός. Έκανε σφάλματα σε μεταβάσεις, τοποθετήσεις, πάσες μακριά από την περιοχή του. Όμως δεν τον έπιασε “θαλασσοταραχή” όπως στο πρώτο ημίχρονο εναντίον της Μαρσέιγ στη Γαλλία.
