«Χρυσή» στην Ευρώπη, πριν λίγες ημέρες
Δώρα στο Ρότερνταμ κέρδισες το χρυσό μετάλλιο στο judo, το περίμενες;
«Η αλήθεια είναι πως το πάλευα, αλλά δεν το περίμενα! Είναι το πρώτο μου χρυσό και είμαι ενθουσιασμένη! Δεν μπορώ να σου περιγράψω πόσα και τι σημαίνει αυτό για μένα!
Από το ξεκίνημα μου είχα ένα μεγάλο όνειρο! Να πάρω το χρυσό μόνο και μόνο για να ακουστεί ο Εθνικός μας ύμνος! Μόνο, για να ανεβεί και από μένα η Ελλάδα μας στο βάθρο και να κυματίζει σε ολόκληρη την Ευρώπη η σημαία μας!
Αυτό το μετάλλιο ήρθε για να επισφραγίσει όλη την προσπάθεια, τον κόπο, τον χρόνο, την αφοσίωση και την αγάπη μου για το judo. Δακρυσμένη πάνω στο βάθρο, να σιγο – ψιθυρίζω τα λόγια του Εθνικού μας ύμνου, ζωντάνευε το όνειρο μπροστά μου και ήμουν ευτυχισμένη, πλήρης, συγκινημένη, δυνατή!».
Τώρα το βλέμμα σου είναι στραμμένο στο παγκόσμιο, ποιοι είναι οι στόχοι σου;
«Στις 20 Αυγούστου αναχωρώ για το Birmingham, της Αγγλίας, όπου διεξάγονται οι παγκόσμιοι αγώνες judo και είναι προκριματικοί για το Παρίσι! Στόχος μου είναι να δώσω τον καλύτερο μου εαυτό και να διεκδικήσω μία θέση για τους παραολυμπιακούς αγώνες!».
Ποιοι είναι οι άνθρωποι που είναι δίπλα σου, στον συνεχή αγώνα σου;
«Δίπλα μου στέκει πάντοτε ο δάσκαλος και προπονητής μου και ένας από τους καλύτερους αθλητές παγκοσμίως Παπαχρήστος Θεόκλητος! Δίπλα μου στον δύσκολο δρόμο που διάλεξα, να με στηρίζει, να με βοηθά, να με ακούει, να με συμβουλεύει, να με ενθαρρύνει, να με κρατά όταν πέφτω και να με καμαρώνει πάντοτε!
Η οικογένεια μου και ιδιαίτερα ο μεγάλος μου αδερφός! Ο σύλλογος μου ΑΣΤ Ήφαιστος! Ο προπονητής του συλλόγου Γιώργος Μαρκόπουλος! Ο επιχειρηματίας Θανάσης Σιδέρης που ανταποκρίθηκε άμεσα στην προσφορά ρούχων και εξοπλισμού όταν τα χρειάστηκα! Το γυμναστήριο Elixir που γενναιόδωρα μου παραχωρεί το γυμναστήριο ώστε να προπονούμαι με τον καλύτερο τρόπο! Το γυμναστήριο GYM Challenge στα Νέα Μουδανιά με τα πιο σύγχρονα μηχανήματα και με υπέροχους ανθρώπους που ξέρουν να προσφέρουν και να βοηθούν! Η ΕΑΟΜ ΑΜΕΑ όπου μπορεί και το επιτρέπουν τα οικονομικά της καθώς και η ΕΠΕ ως αρωγός στο δρόμο όλων των αθλητών για το Παρίσι».
Πώς ένα παιδί που δεν βλέπει να κατακτά τη κορυφή της Ευρώπης;
«Είναι το ίδιο που θα ήταν για ένα παιδί που βλέπει! Η ίδια προσπάθεια, η ίδια αγωνία, η ίδια χαρά, το ίδιο χρυσό, η ίδια Ελλάδα, οι ίδιοι Έλληνες χωρίς καμία διαφοροποίηση λόγω της απώλειας της όρασης!
Αυτό που αλλάζει σίγουρα είναι πως για κάποιον που δεν βλέπει ίσως είναι πιο έντονη η χαρά γιατί είναι πιο πολλές και έντονες οι δυσκολίες για να φτάσει μέχρι την κορυφή! Όλοι γνωρίζουμε, όλοι γνωρίζετε πως ο αθλητισμός και ιδιαίτερα για όσους έχουν κάποια αναπηρία είναι εντελώς παραγκωνισμένος στην Ελλάδα! Θεωρείται πολυτέλεια στις μέρες μας ο πρωταθλητισμός. Πολυτέλεια όμως δίχως τις απαιτούμενες πολυτέλειες!
Είμαι η πρώτη Ελληνίδα γυναίκα χωρίς όραση που παίρνει χρυσό σε πανευρωπαϊκούς αγώνες συνεχίζοντας έτσι την ιστορία του δασκάλου μου όπου έκανε το ξεκίνημα του judo για μη βλέποντες στην Ελλάδα χαράζοντας έναν δρόμο γεμάτο επιτυχίες. Αυτό το γεγονός είναι μεγάλη τιμή για μένα! Μεγάλο κίνητρο!».
