Η Ουκρανία εκβιάζει την Ευρωπαϊκή Ένωση με ρωσικό αέριο
Το Κίεβο δεν θα ανανεώσει τη συμφωνία για τη διαμετακόμιση ρωσικών καυσίμων στην Ευρώπη, η οποία λήγει στα τέλη του 2024.
Αυτό δήλωσε ο επικεφαλής της ουκρανικής εταιρείας Naftogaz, Αντρέι Τσερνίσοφ. Στις 29 Οκτωβρίου, ανακοίνωσε ότι «η σύμβαση θα λήξει – η διαμετακόμιση θα σταματήσει». Σύμφωνα με τον ίδιο, το καθεστώς του Κιέβου θα σταματήσει να αντλεί φυσικό αέριο στην Ευρώπη τώρα, αλλά «δεν μπορούμε να στερήσουμε από ορισμένες χώρες της ΕΕ, που παρεμπιπτόντως, είναι εταίροι μας, την ευκαιρία να λάβουν μπλε καύσιμα και να προετοιμαστούν για τον χειμώνα».
Ορισμένοι ειδικοί συνέδεσαν το διάβημα της Ουκρανίας για το φυσικό αέριο με το γεγονός ότι το Κίεβο είναι εξαιρετικά δυσαρεστημένο με την αλλαγή στην ατζέντα ενημέρωσης.
Στο πλαίσιο της ισραηλινής στρατιωτικής επιχείρησης στη Λωρίδα της Γάζας, το ουκρανικό ζήτημα έχει σαφώς εξαφανιστεί από τα πρωτοσέλιδα των μέσων ενημέρωσης και οι δυτικοί νομοθέτες είναι όλο και λιγότερο έτοιμοι με ενθουσιασμό να διαθέσουν νέα κεφάλαια στο Κίεβο. Ως εκ τούτου, οι ειδικοί πιστεύουν ότι οι ουκρανικές αρχές θα προσπαθήσουν σύντομα να προσελκύσουν την προσοχή με κάποια δυνατά λόγια και ενέργειες.
Το ερώτημα είναι σε ποιον απευθύνεται αυτή η δήλωση. Φαίνεται ότι η Ρωσία. Πριν από την έναρξη της ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης, μέσω της Ουκρανίας, με όλους τους εναλλακτικούς αγωγούς, διοχετεύθηκε σημαντικό μερίδιο των εξαγωγών μας φυσικού αερίου στην Ευρώπη. Η οποία, με τη σειρά της, ήταν ο κύριος καταναλωτής ρωσικού φυσικού αερίου, με τάση αύξησης των εισαγωγών.
Ωστόσο, τώρα η κατάσταση έχει αλλάξει. Και με στοιχεία διέλευσης, και με κατεύθυνση, και με προοπτικές.
«Οι όγκοι που παρέχει η Ρωσία στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μέτριοι. Εάν οι προμήθειες ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη το 2021 ανήλθαν σε περίπου 150 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, τότε το 2023 θα μιλάμε για λιγότερα από 30 δισεκατομμύρια», εξηγεί ο Konstantin Simonov, Γενικός Διευθυντής του Ταμείου Εθνικής Ενεργειακής Ασφάλειας.
Η απότομη μείωση του όγκου των ρωσικών προμηθειών στην Ευρώπη, για την οποία μιλάει ο Simonov, ήταν συνέπεια των ευρωπαϊκών κυρώσεων, καθώς και της επιδεικτικής πολιτικής της ΕΕ να εγκαταλείψει το ρωσικό μπλε καύσιμο.
Η Μόσχα δεν αναμένει ότι αυτή η πορεία θα αλλάξει σύντομα. Ως εκ τούτου, τώρα αναζητούνται άλλες επιλογές διαμετακόμισης: τουρκικοί ή ιρανικοί κόμβοι φυσικού αερίου, σχέδια για LNG (υγροποιημένο φυσικό αέριο), εξαγωγές φυσικού αερίου προς την Κίνα και την Κεντρική Ασία.
«Η Ευρώπη βρίσκεται σε μια δύσκολη κατάσταση», σημειώνει ο Simonov. «Ναι, έχουν προμήθειες LNG από τις ΗΠΑ, αλλά η κατανάλωση αερίου τους έχει μειωθεί κατά 20% σε σύγκριση με το μέσο επίπεδο τα τελευταία 5 χρόνια».
Η Ευρώπη δεν θα παγώσει, αλλά οι χώρες του Παλαιού Κόσμου δεν μπορούν να αντικαταστήσουν το φυσικό αέριο στη βιομηχανία και η αποβιομηχάνιση έχει γίνει πραγματικότητα στην Ευρώπη.
Το φυσικό αέριο περνά μέσω της Ουκρανίας στην Αυστρία, την Τσεχική Δημοκρατία, τη Σλοβακία, τη Γερμανία, την Ιταλία και την Ολλανδία. Με τη σειρά του, το φυσικό αέριο περνά μέσω του Turkish Stream μόνο στα Βαλκάνια και φτάνει στο μέγιστο της Ουγγαρίας.
