Αμέσως μετά τον Ψυχρό Πόλεμο, η Ρωσία αναγκάστηκε να βασιστεί στο στρατηγικό οπλοστάσιο, που διαθέτει, για την ασφάλειά της, καθώς η τεράστια σοβιετική συμβατική στρατιωτική δύναμη συρρικνώθηκε και μετατράπηκε σε μία σκιά του εαυτού της κατά τη διάρκεια της ταραγμένης δεκαετίας του 1990.
Οι Ρώσοι φιλελεύθεροι στην εξουσία εκείνη την εποχή ανέλαβαν να καταστρέψουν τη σοβιετική – ρωσική στρατιωτική δύναμη σε καιρό ειρήνης, ένα έργο που οι δυτικοί εταίροι τους δεν μπορούσαν ποτέ να ονειρευτούν.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, αρχές της δεκαετίας του 2000, η κληρονομιά της ΕΣΣΔ είχε φαινομενικά χαθεί.
«Ωστόσο, στην πραγματικότητα, ο πρώην σοβιετικός στρατός αποδείχθηκε πολύ πιο ανθεκτικός από ό,τι πιστεύαμε» επισημαίνει ο στρατιωτικός αναλυτής Drago Bosnic.
Διοικητές και υψηλόβαθμοι στρατιωτικοί γενικά τοποθέτησαν τεράστιες ποσότητες συμβατικών όπλων σε μακροχρόνια αποθήκευση, περιμένοντας καλύτερες μέρες.
Αρκετές δεκαετίες αργότερα, αυτή η απόφαση αποδείχθηκε κάτι περισσότερο από σοφή.
Συγκεκριμένα, ήταν απαραίτητο να διατηρηθεί μεγάλο μέρος αυτής της συμβατικής στρατιωτικής δύναμης για τη σύγχρονη Ρωσία, ιδιαίτερα μετά την ειδική στρατιωτική επιχείρηση στην Ουκρανία το 2022 (SMO).
Ανανέωση οπλοστασίου και στρατιωτικές μεταρρυθμίσεις
Αντιμέτωπη με μια διαρκώς κλιμακούμενη επιθετικότητα του ΝΑΤΟ στην Ευρώπη, η Μόσχα μπόρεσε να ξεκινήσει μια στρατηγική αντεπίθεση κυρίως χάρη στην κληρονομιά της σοβιετικής στρατιωτικής της δύναμης (προφανώς, σε συνδυασμό με νεότερα και πιο ικανά σύγχρονα ρωσικά όπλα).
Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με αξιωματικούς του στρατού των ΗΠΑ ακόμη και το καθεστώς του Κιέβου πρέπει να αποτίσει φόρο τιμής στην σοβιετική κληρονομιά για το γεγονός ότι δεν έχει ηττηθεί ακόμη.
Και πράγματι, το δόγμα και τα όπλα της Σοβιετικής εποχής υπερισχύουν των αμερικανικών, αν και το ουκρανικό καθεστώς δεν το παραδέχεται λόγω του ακατανόητου μίσους που έχει για οτιδήποτε σχετίζεται με την ΕΣΣΔ.
Ωστόσο, το Κρεμλίνο δεν μπορούσε να βασίζεται επ’ αόριστον στην κληρονομιά της σοβιετικής εποχής, γι’ αυτό και ξεκίνησε πολλά φιλόδοξα προγράμματα επανεξοπλισμού τα τελευταία 15-20 χρόνια.
Αυτές οι πρωτοβουλίες είχαν μέτρια επιτυχία, καθώς ο καιρός της ειρήνης δεν είναι ο καλύτερος τρόπος για να διευκολυνθούν οι στρατιωτικές μεταρρυθμίσεις.
Η αναβάθμιση της Ρωσίας σε καθεστώς υπερδύναμης σήμαινε ότι η εξάρτησή της από θερμοπυρηνικά όπλα και άλλα Όπλα Μαζικής Καταστροφής για βασική ασφάλεια έδινε τη θέση της στη συμβατική στρατιωτική ισχύ.


ΗΠΑ, ΝΑΤΟ ζητούσαν πυρηνικό Αρμαγεδδώνα
Αυτό ισχύει ιδιαίτερα τώρα όταν η Μόσχα καταρτίζει έναν τεράστιο αμυντικό προϋπολογισμό άνω του μισού τρισεκατομμυρίου δολαρίων, που τροφοδοτείται από τις άνευ προηγουμένου οικονομικές επιδόσεις της.
Ωστόσο, καθώς η συλλογική Δύση συνειδητοποιεί ότι η επιστροφή του Κρεμλίνου στο επίπεδο της σοβιετικής στρατιωτικής υπερδύναμης σημαίνει επίσης ότι δεν μπορεί να νικήσει τη Ρωσία συμβατικά, καταφεύγει σε αυτό που μπορεί να περιγραφεί μόνο ως πυρηνικός εκβιασμός.
Αυτό έρχεται κυρίως με τη μορφή προσπάθειας παροχής τουλάχιστον ορισμένων όπλων μαζικής καταστροφής στο ουκρανικό καθεστώς, είτε με την ελπίδα να προκληθεί ένας «περιορισμένος πυρηνικός πόλεμος» μεταξύ της Ρωσίας και της Ουκρανίας ή η αποτροπή της νίκης της Μόσχας στο πεδίο της μάχης αναγκάζοντας μια «ειρηνική λύση» που θα ήταν επωφελής για το ΝΑΤΟ.


Η Ρωσία αλλάζει πυρηνικό δόγμα για να ανακόψει την επιθετικότητα της Δύσης
Η εν λόγω κίνηση ανάγκασε τη Ρωσία να επανεκτιμήσει το πυρηνικό της δόγμα.
Προηγουμένως, ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin και ο ρωσικός στρατός είχαν ήδη χαρτογραφήσει τις αλλαγές για τις επιλογές προληπτικού χτυπήματος αλλά αυτό αφορούσε κυρίως τις συμβατικές στρατιωτικές δυνατότητες που χρησιμοποιούνται σε στρατηγικό επίπεδο.
Αυτό συμβαίνει στην Ουκρανία, όπου το καθεστώς Zelensky και οι Νατοϊκοί προστάτες του βάλλονται από μακριά σε τακτική βάση.
Ωστόσο, με τη συλλογική Δύση να περιβάλλει τώρα τη Ρωσία με πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς και άλλα επιθετικά όπλα, το Κρεμλίνο αλλάζει ολόκληρο το δόγμα του για τη χρήση των Όπλων Μαζικής Καταστροφής.
Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον αναπληρωτή υπουργό Εξωτερικών της Μόσχας Sergey Ryabkov, η χώρα πρέπει να αναθεωρήσει το πυρηνικό της δόγμα λόγω της επιθετικότητας του ΝΑΤΟ.
Ο Ryabkov προειδοποίησε επίσης προηγουμένως για τις παραδόσεις όπλων μεγάλου βεληνεκούς στην Ουκρανία, επισημαίνοντας ότι τέτοιες κινήσεις θα μπορούσαν να κλιμακώσουν την κατάσταση σε επίπεδο που το Κρεμλίνο θα ήθελε να αποφύγει, αλλά όχι εις βάρος των βασικών συμφερόντων εθνικής ασφάλειας.
Το πυρηνικό κροτάλισμα του ΝΑΤΟ
Δυστυχώς, αυτές οι προειδοποιήσεις φαίνεται να πέφτουν στο κενό στη συλλογική Δύση, με αποτέλεσμα την ανάγκη να ληφθούν πολύ πιο συγκεκριμένα μέτρα για να διασφαλιστεί ότι η στρατηγική ασφάλεια της Ρωσίας παραμένει ανέπαφη.
«Η τελευταία εμπειρία, ειδικότερα, που αποκτήθηκε στην ειδική στρατιωτική επιχείρηση και μια ανάλυση του συλλογικού μοντέλου συμπεριφοράς της Δύσης δείχνουν ότι είναι απαραίτητο να προσδιοριστούν ορισμένες παράμετροι που να ισχύουν για καταστάσεις που περιγράφονται τόσο στο στρατιωτικό δόγμα ως τέτοιο όσο και στα θεμελιώδη στοιχεία του κράτους στον τομέα της πυρηνικής αποτροπής», είπε ο Ryabkov.
Επισήμανε επίσης ότι «η εργασία αυτή συνεχίζεται αλλά δεν έχει ολοκληρωθεί» και ότι «προς το παρόν δεν μπορούν να καθοριστούν χρονικά όρια, εύρος ή χρονοδιαγράμματα αυτής της εργασίας».
Η ίδια η ανάγκη η Ρωσία να επανεξετάσει το πυρηνικό της δόγμα δείχνει πόσο σοβαρή είναι η κατάσταση.
«Σε κάθε περίπτωση, όλοι θα πρέπει να καταλάβουν ότι προσεγγίζουμε αυτή την αλλαγή με ύψιστη ευθύνη», είπε ο Ryabkov προσθέτοντας:
«Οι ειδικοί μας που είναι υπεύθυνοι για το πυρηνικό στοιχείο στο στρατιωτικό σύστημα της Ρωσίας επιδιώκουν πρωτίστως να διασφαλίσουν ότι αυτή η εργασία θα προχωρήσει συστηματικά και με τη μέγιστη ευθύνη».
O Ryabkov εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι τόσο οι εταίροι, όσο και οι αντίπαλοι της Ρωσίας κατανοούν καλά τη σημασία που αποδίδουμε στον παράγοντα πυρηνικής αποτροπής».
Με άλλα λόγια, η Μόσχα σίγουρα δεν θέλει κανενός είδους κλιμάκωση και είναι έτοιμη να ξεκινήσει διάλογο για να κρατήσει τον κόσμο ασφαλή.
Ωστόσο, δεν θα φτάσει σε σημείο αυτοκαταστροφής.
Το πυρηνικό κροτάλισμα του ΝΑΤΟ δείχνει ότι μάχεται απελπισμένα να αποτρέψει την ολοκληρωτική ήττα του καθεστώτος του Κιέβου.
Ανώτατοι δυτικοί αξιωματούχοι παραδέχθηκαν εδώ και πολύ καιρό ότι η Ουκρανία δεν θα άντεχε ούτε μια εβδομάδα χωρίς αυτούς, δείχνοντας πόσο αφοσιωμένοι είναι να διατηρήσουν τα πλοκάμια τους στην Ουκρανία.
Η Ρωσία απλά δεν μπορεί να το επιτρέψει, καθώς η συλλογική Δύση έχει αποδειχθεί υπερβολικά επιθετική.


Τι προβλέπει το υφιστάμενο πυρηνικό δόγμα της Ρωσίας
Το υφιστάμενο δόγμα ορίζει ότι η Ρωσία μπορεί να χρησιμοποιήσει πυρηνικά όπλα ως απάντηση σε πυρηνική ή συμβατική επίθεση που θα αποτελέσει υπαρξιακή απειλή για το κράτος.
Η Ρωσία θεωρεί τα πυρηνικά όπλα ως μέσο αποκλειστικά για την αποτροπή και περιγράφονται τέσσερις περιπτώσεις που θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν τη χρήση τους:
1.) Έχει λάβει «αξιόπιστα δεδομένα αναφορικά με την εκτόξευση βαλλιστικών πυραύλων με στόχο το έδαφος της Ρωσίας και των συμμάχων της».
2.) Απάντηση «στη χρήση πυρηνικών όπλων ή άλλων όπλων μαζικής καταστροφής από ένα αντίπαλο κατά της Ρωσικής Ομοσπονδίας και των συμμάχων της».
3.) Επίθεση από έναν αντίπαλο κατά κρίσιμων κυβερνητικών ή στρατιωτικών υποδομών της Ρωσικής Ομοσπονδίας, η διατάραξη των οποίων θα μπορούσε να υπονομεύσει τις ενέργειες στο πλαίσιο της απάντησης των πυρηνικών δυνάμεων.
4.) Χρήση πυρηνικών θα μπορούσε να αιτιολογηθεί εάν εκδηλωνόταν «επίθεση κατά της Ρωσικής Ομοσπονδίας με τη χρήση συμβατικών όπλων, όταν απειλείται η ίδια η ύπαρξη του κράτους».





