Η Τζασίντα Άρντερν παραιτείται από την πρωθυπουργία της Νέας Ζηλανδίας ενόψει των φετινών εκλογών λέγοντας ότι δεν έχει πλέον «αρκετά στη δεξαμενή» για να ηγηθεί.
Η ανακοίνωση σοκ έρχεται καθώς οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το Εργατικό Κόμμα της αντιμετωπίζει μια δύσκολη πορεία για επανεκλογή στις 14 Οκτωβρίου.
Η κυρία Άρντερν πνίγηκε καθώς εξήγησε πώς έξι «προκλητικά» χρόνια στη δουλειά είχαν επιβαρύνει.
Οι Εργατικοί βουλευτές θα ψηφίσουν για την εξεύρεση αντικαταστάτη της την Κυριακή.
Η κυρία Άρντερν, 42 ετών, είπε ότι είχε πάρει χρόνο για να σκεφτεί το μέλλον της στις καλοκαιρινές διακοπές, ελπίζοντας να βρει την καρδιά και την ενέργεια για να συνεχίσει στο ρόλο.
«Αλλά δυστυχώς δεν το έχω κάνει και θα αδικούσα τη Νέα Ζηλανδία αν συνεχίσει», είπε στους δημοσιογράφους την Πέμπτη.
Η κ. Ardern θα παραιτηθεί έως τις 7 Φεβρουαρίου. Εάν κανένας επίδοξος διάδοχος δεν συγκεντρώσει την υποστήριξη των δύο τρίτων της αίθουσας του κόμματος, η ψηφοφορία θα πάει στα λαϊκά μέλη των Εργατικών.
Η κυρία Άρντερν έγινε η νεότερη γυναίκα επικεφαλής κυβέρνησης στον κόσμο όταν εξελέγη πρωθυπουργός το 2017, σε ηλικία 37 ετών.
Και ένα χρόνο αργότερα έγινε η δεύτερη εκλεγμένη παγκόσμια ηγέτης που γέννησε κατά τη διάρκεια της θητείας της, μετά την Πακιστανή Μπεναζίρ Μπούτο το 1990.
Καθοδήγησε τη Νέα Ζηλανδία μέσω της πανδημίας Covid-19 και της ύφεσης που ακολούθησε, των πυροβολισμών στο τέμενος του Κράιστσερτς και της ηφαιστειακής έκρηξης του White Island.
Η κυρία Άρντερν είπε ότι τα τελευταία πεντέμισι χρόνια ήταν τα «πιο ικανοποιητικά» της ζωής της, αλλά το να οδηγήσει τη χώρα κατά τη διάρκεια της «κρίσης» ήταν δύσκολο.
“Αυτά τα γεγονότα… ήταν επιβαρυντικά λόγω του βάρους, του μεγάλου βάρους και της συνεχούς φύσης τους. Δεν υπήρξε ποτέ μια στιγμή που να νιώθαμε ότι απλώς κυβερνούσαμε.”
Ο ηγέτης του Εθνικού Κόμματος Κρις Λούξον ήταν μεταξύ εκείνων που ευχαρίστησαν την κυρία Άρντερν «για την υπηρεσία της στη Νέα Ζηλανδία».
«Έχει δώσει τα πάντα σε αυτή την απίστευτα απαιτητική δουλειά», έγραψε στο Twitter ο αρχηγός της αντιπολίτευσης.
Ο Αυστραλός πρωθυπουργός Anthony Albanese περιέγραψε την κυρία Ardern ως ηγέτη της διανόησης, της δύναμης και της ενσυναίσθησης.
«Η Τζασίντα υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της Νέας Ζηλανδίας, έμπνευση για τόσους πολλούς και μεγάλη φίλη για μένα», έγραψε.
Ο ηγέτης του Καναδά Τζάστιν Τριντό είπε ότι είχε κάνει μια «αμέτρητη» διαφορά στον κόσμο.
Ωστόσο, ενώ η κυρία Άρντερν θεωρούνταν συχνά ως πολιτικός σταρ παγκοσμίως, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι ήταν ολοένα και πιο αντιδημοφιλής στο σπίτι.
Οδήγησε το Εργατικό Κόμμα σε μια συντριπτική εκλογική νίκη το 2020, αξιοποιώντας την ισχυρή έγκαιρη απάντηση της κυβέρνησής της στην πανδημία.
Όμως, οι τελευταίες δημοσκοπήσεις έθεσαν την προσωπική της δημοτικότητα στο χαμηλότερο επίπεδο από τότε που εξελέγη και η αποδοχή της απόδοσης του κόμματός της εξίσου χαμηλή.
Το 2022, η κυρία Άρντερν είπε στο BBC ότι η φθίνουσα δημοτικότητά της ήταν το τίμημα που είχε πληρώσει η κυβέρνησή της για να κρατήσει τους ανθρώπους ασφαλείς από τον Covid-19.
Ωστόσο, έχει επίσης έρθει αντιμέτωπη με μια κρίση κόστους ζωής, εθνικούς φόβους για το έγκλημα και ένα πλήθος προεκλογικών υποσχέσεων που αναβλήθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας.
Οι αντιδράσεις στην ανακοίνωσή της ήταν ποικίλες. Μια ντόπιος από το δικό της εκλογικό σώμα του Ώκλαντ είπε στον NZ Herald ότι η κυρία Άρντερν «έτρεπε σε φυγή προτού την πετάξουν έξω», κατηγορώντας την για αυξημένη εγκληματικότητα και αύξηση του κόστους ζωής.
Για άλλους, όπως ο Max Tweedie του Auckland Pride, είναι «μία από τις μεγαλύτερες πρωθυπουργούς στην ιστορία της Νέας Ζηλανδίας».
«Δεν φεύγω επειδή πιστεύω ότι δεν μπορούμε να κερδίσουμε τις εκλογές, αλλά επειδή πιστεύω ότι μπορούμε και θα το κάνουμε, και χρειαζόμαστε νέους ώμους για αυτήν την πρόκληση».
Οι υποψήφιοι για τη θέση δεν έχουν ακόμη εμφανιστεί, αλλά αρκετοί βουλευτές – συμπεριλαμβανομένου του αναπληρωτή αρχηγού Γκραντ Ρόμπερτσον – έχουν αποκλείσει τους εαυτούς τους από τον διαγωνισμό.
Η κ. Ardern απαρίθμησε τα επιτεύγματα της κυβέρνησής της για την κλιματική αλλαγή, την κοινωνική στέγαση και τη μείωση της παιδικής φτώχειας ως εκείνα για τα οποία ήταν ιδιαίτερα περήφανη.
Αλλά είπε ότι ήλπιζε ότι η κληρονομιά της στη Νέα Ζηλανδία θα ήταν «ως κάποια που πάντα προσπαθούσε να είναι ευγενική».
“Ελπίζω να αφήσω τους Νεοζηλανδούς με την πεποίθηση ότι μπορείτε να είστε ευγενικοί, αλλά δυνατοί, συμπονετικοί, αλλά αποφασιστικοί, αισιόδοξοι αλλά συγκεντρωμένοι. Και ότι μπορείτε να είστε ηγέτης του εαυτού σας – αυτός που ξέρει πότε είναι η ώρα να φύγει”, είπε.
με πληροφορίες από bbc
