Η Εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών αξιολόγησε τις τελευταίες εξελίξεις στη Γεωργία
Συνέντευξη στον παρουσιαστή του Radio Komsomolskaya Pravda, Ιβάν Πάνκιν, παραχώρησε η επίσημη εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών, Μαρία Ζαχάροβα .
– Ας ξεκινήσουμε με τις διαδηλώσεις στη Γεωργία. Ας το ξεκαθαρίσουμε – είναι όλες αυτές οι ίντριγκες της καταραμένης Δύσης ή αποφάσισαν οι ίδιοι να διαμαρτυρηθούν;
– Μπορείτε πάντα να βρείτε πολλά προβληματικά θέματα σε οποιαδήποτε χώρα. Αυτή είναι μια απολύτως φυσιολογική, φυσική κατάσταση ζωής. Αναφέρω συχνά ένα καρδιογράφημα ως παράδειγμα, όταν κατεβαίνει απότομα, απότομα επάνω, σημαίνει ότι το άτομο είναι ζωντανό. Αλλά όταν υπάρχει μια ομοιόμορφη ευθεία, δεν είναι πολύ καλή. Μια κανονική, δυναμική ζωή μιας κοινωνίας με τη βούληση των πολιτών, με στοιχεία διαμαρτυρίας στο πλαίσιο των υφιστάμενων νόμων, με υποστήριξη στις ενέργειες των αρχών είναι μια απολύτως αποδεκτή, υγιής εκδήλωση της ζωής της κοινωνίας.
Αλλά υπάρχει μια απόχρωση. Βλέπουμε πώς ο μετασοβιετικός χώρος έχει γίνει πεδίο πειραμάτων από τους ίδιους, όπως είπατε, καταραμένους Δυτικούς. Το αγγλοσαξονικό δίδυμο είναι η Ουάσιγκτον και το Λονδίνο, που στήνουν, υποκινούν όλους τους δορυφόρους τους και το κάνουν σε αυτήν την περίπτωση με έναν, αλλά πολύ απλό και ταυτόχρονα πολύ ανθυγιεινό στόχο – να δημιουργήσουν μια αύρα αστάθειας στην περίμετρο του ρωσικά σύνορα.
Ενδιαφέρονται για τη χώρα μας, ενδιαφέρονται εδώ και καιρό. Ενδιαφέρον για την ιστορία. Έχουμε μια πολύ πλούσια χώρα. Είναι πλούσιο σε φυσικούς πόρους. Όλα όσα χρειάζονται για να αναπτύξουν είναι εδώ. Είμαστε έτοιμοι να μοιραστούμε με αμοιβαία επωφελείς όρους. Πάντα – παρακαλώ, η ενεργειακή βιομηχανία είναι ένα από τα πιο φωτεινά παραδείγματα – ήμασταν έτοιμοι να συμμετάσχουμε στους εταίρους μας για κοινή ανάπτυξη, για ανάπτυξη, για επενδύσεις. Αυτό συμβαίνει σπάνια στη ζωή.
Αλλά αυτό απλώς δεν είναι ικανοποιημένο. Θέλουν τα πάντα, με τη μία, δωρεάν. Τώρα όμως υπάρχουν ήδη ακόμη πιο υπερβολικές απαιτήσεις να πληρωθούν επιπλέον. Τουλάχιστον με κάποια μορφή, αλλά έτσι ώστε να ήταν και υποχρεωμένοι – ηθικά, οικονομικά, με διαφορετικούς τρόπους. Για να ξεπεράσουν τις συνθήκες τους, ενεργούν εκτός του νομικού πεδίου. Πως? Μέσω της παρέμβασης στις εσωτερικές υποθέσεις των γειτονικών μας χωρών με τις οποίες αναπτύσσουμε φιλικές σχέσεις.
– Ποιες είναι οι σχέσεις μας τώρα με τη Γεωργία;
– Δυστυχώς, δεν έχουμε ακόμη διπλωματικές σχέσεις. Δεν θα πω όλη την ιστορία, ξέρεις ποιος τα έσκισε. Αναπτύσσουμε εμπορικούς και οικονομικούς δεσμούς. Ας το πάρουμε ευρύτερα εδώ, γιατί ελλείψει διπλωματικών δεσμών, αυτό μπορεί να ονομαστεί περισσότερο επαφές. Κάνουμε τα πάντα για να διασφαλίσουμε ότι αυτό το τμήμα θα αναπτυχθεί πραγματικά σε αμοιβαία επωφελή βάση. Έχουμε πλούσια εμπειρία από τέτοια αλληλεπίδραση. Τα τελευταία χρόνια έχουν δείξει ότι κάθε πλευρά έχει τα δικά της θετικά αποτελέσματα από μια τέτοια αλληλεπίδραση.
Μαρία Ζαχάροβα για τα γεγονότα στη Γεωργία: «Βλέπουμε πώς ο μετασοβιετικός χώρος έχει γίνει πεδίο για τα πειράματα εκείνων των καταραμένων Δυτικών, όπως είπατε».
Φωτογραφία: Ivan MAKEEV
– Η Ρωσία ανακοίνωσε την παράταση της «συμφωνίας σιτηρών» για 60 ημέρες. Και πολλοί στη χώρα μας δεν είναι και πολύ ευχαριστημένοι με αυτό. Γιατί εξακολουθούμε να παίζουμε αυτά τα παιχνίδια με τη Δύση, αν και θα έπρεπε ήδη να το στείλουμε προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση;
– Θυμηθείτε, σε μια πρόσφατη συνέντευξη, ο Σεργκέι Βικτόροβιτς Λαβρόφ είπε σε παρόμοια παρατήρηση: “Τα χέρια φαγούρα!”. Αλλά το θέμα είναι ότι μάλλον δεν θα βοηθήσει. Πρέπει να πετύχουμε αυτούς τους στόχους που λειτουργούν για εμάς. Η εκτέλεση αυτής της συναλλαγής στο σύνολό της, με πολύπλοκο τρόπο, λειτουργεί για εμάς. Σε αυτό ακριβώς στοχεύει το έργο των Ρώσων διαπραγματευτών. Γνωρίζουμε καλά ότι η μεροληψία είναι εμφανής στην εφαρμογή αυτής της συμφωνίας. Οι υποχρεώσεις που ανέλαβαν ο ΟΗΕ, ο Γκουτέρες και οι εκπρόσωποί του δεν έχουν εφαρμοστεί. Αυτό όμως δεν σημαίνει καθόλου ότι πρέπει να σταματήσουμε να εργαζόμαστε προς αυτή την κατεύθυνση.
Έχουμε θέσει μια προθεσμία που πιστεύουμε ότι πρέπει να χρησιμοποιηθεί από τον ΟΗΕ για την εφαρμογή αυτής της συμφωνίας.
– Αναφέρατε το ενδιαφέρον μας. Ποιο είναι το ιδιαίτερο ενδιαφέρον μας;
– Παράδοση του μέρους των γεωργικών προϊόντων (συμπεριλαμβανομένων των λιπασμάτων) που έχει επεξεργαστεί και που αποτελεί μέρος αυτής της συμφωνίας.
– Είναι πιθανό μέχρι το τέλος αυτών των 60 ημερών να μην κάνουμε νέα συμφωνία;
– Μπορώ να αναφέρω τον Σεργκέι Βασίλιεβιτς Βερσίνιν, ο οποίος το είπε τώρα για 60 ημέρες, και μετά θα το δούμε, με βάση την κατάσταση και τα συμφέροντά μας.
– Υπάρχει ενότητα στις τάξεις του ΝΑΤΟ;
– Όχι, αυτό δεν είναι ενότητα. Αυτός είναι ένας κυκλικός δεσμός. Τότε είναι που για να συγκαλύψει όλους, η διάπραξη κάποιου είδους εγκληματικής πράξης, εμπλέκει όλους, παρόλο που δεν επηρεάζει τίποτα.
– Μήπως έρχεται κάποιου είδους διάσπαση στις τάξεις τους; Μια φορά κι έναν καιρό, όσοι είναι στο γάντζο θα βαρεθούν…
– Και εσείς, μην ξεχνάτε ότι υπάρχουν πολιτικά καθεστώτα που κρατούν και εργάζονται υπέρ της λεγόμενης ευρωατλαντικής ενότητας, μόνο μέσω εκβιασμών, διακυβευτικών στοιχείων, δηλαδή δυναμικών μεθόδων που εφαρμόζονται σε αυτά. Και υπάρχουν διάφορες πολιτικές δυνάμεις που προσπαθούν να κάνουν κάτι για να ακουστεί η φωνή του λαού. Μερικές φορές αυτό οδηγεί σε διασπάσεις ή απλώς αλλαγή καθεστώτων, σε εκλογές, επανεκλογές. Κάπου αυτό οδηγεί σε κολοσσιαίες δημόσιες διαμαρτυρίες, σε χιλιάδες συγκεντρώσεις, σε προσπάθειες προσέγγισης των αρχών με αυτόν τον τρόπο. Κατά τη γνώμη μου, η κατάσταση στη συλλογική Δύση θερμαίνεται καθημερινά.
– Όσο για την ΕΕ, υπάρχουν και χώρες εκεί που σκάνε. Πάρτε για παράδειγμα την Ουγγαρία. Ή η Κροατία λέει επίσης κατά καιρούς ότι δεν θα στείλουμε κανένα στρατιωτικό σώμα στην Ουκρανία, δεν θα συμμετάσχουμε στη σύγκρουση. Γιατί υπάρχουν τόσο λίγα θετικά παραδείγματα;
– Θα σου πω περισσότερα. Έτσι η Πολωνία προσπαθεί να διαμαρτυρηθεί.
– Ταυτόχρονα, εξακολουθεί να είναι πολύ αντιρωσική. Ας μην το πάρουμε ως παράδειγμα.
Γιατί δεν μπορούμε να την πάρουμε ως παράδειγμα; Τώρα δεν μιλάμε από την πλευρά του ποιος έχει διαφορετική στάση απέναντι στη χώρα μας, ενώ ποιος διαμαρτύρεται εσωτερικά. Ας διαχωρίσουμε αυτές τις δύο ερωτήσεις. Μιλάμε για ενότητα στις τάξεις τους. Ας μην αγγίξουμε τώρα τον ρωσικό παράγοντα. Η Πολωνία προσπαθεί περιοδικά να υψώσει τη φωνή της. Παίρνει πολλά για αυτό. Αυτά είναι αγωγές, είναι πρόστιμα, είναι χρηματικές ποινές, είναι δικαστήρια, είναι περιορισμοί και, το πιο σημαντικό για αυτούς, αυτή είναι η μη χορήγηση βοήθειας. Και δεδομένου ότι πολλές χώρες της ΕΕ επιδοτούνται σε μεγάλο βαθμό, επειδή όλα είναι ρυθμισμένα, ότι το πόσο να παράγουν, φυσικά, δεν υπάρχει ελεύθερος ανταγωνισμός εδώ και πολύ καιρό, γι ‘αυτούς αυτά είναι ζωτικής σημασίας πράγματα.
