Ακόμα και η Δύση αρχίζει να αναγνωρίζει πολλές πτυχές… της ρωσικής στρατιωτικής ανωτερότητας
Είναι πλέον κοινά αποδεκτό πως η ουκρανική αντεπίθεση όχι μόνο δεν προχωρά, όπως είχε σχεδιαστεί στη Δύση και στο Κίεβο αλλά και ότι οι Ουκρανοί μετρούν τεράστιες απώλειες τόσο σε ανθρώπινο δυναμικό όσο και στον στρατιωτικό εξοπλισμό που έχουν λάβει από τη δυτική συμμαχία.
Μέχρι πρότινος, τα περισσότερα δυτικά ΜΜΕ εμφάνιζαν τη ρωσική στρατιωτική επιχείρηση στην Ουκρανία σχεδόν αποτυχημένη και με τεράστια κενά σε στρατηγική, τακτική και επάρκεια δυνάμεων και όπλων.
Οι εκτιμήσεις αυτές έχουν αρχίσει να περιορίζονται το τελευταίο διάστημα ενώ πλέον το αφήγημα ότι «η Ρωσία χάνει»… μάλλον έχει εξαφανιστεί.
Και υπάρχουν επτά συγκεκριμένοι λόγοι, τους οποίους θα μπορούσε να επικαλεστεί κανείς, για να υποστηρίξει πως οι Ρώσοι… είναι οι κερδισμένοι και οι κυρίαρχοι στο πεδίο της μάχης
Ασυναγώνιστη διοίκηση και έλεγχος
Ο ρωσικός στρατός, ως ένας από τους μεγαλύτερους και ισχυρότερους παγκοσμίως, είναι ένα τεράστιο και πολύπλοκο σύστημα.
Πράγματι, αυτό το σύστημα χαρακτηρίζεται από κεντρικό έλεγχο που επιτρέπει στη ρωσική Ανώτατη Διοίκηση να ανταποκρίνεται έγκαιρα και με επάρκεια σε αλλαγές τόσο σε τακτικό όσο και σε στρατηγικό επίπεδο.
Ο ρωσικός στρατός διαθέτει τεράστιες εφεδρείες που το μέγεθος τους είναι μεγαλύτερο από τις δυνάμεις που αναπτύσσονται στην πρώτη γραμμή.
Αυτές μπορούν πολύ εύκολα να μεταφερθούν σε όλες εκείνες τις περιοχές που χρειάζονται ενίσχυσης, ενώ παράλληλα μπορούν να παρασχεθούν πρόσθετες δυνάμεις επίθεσης που μπορούν να μετακινηθούν στις περιοχές εκείνες που η άμυνα του εχθρού είναι πιο αδύναμη.
Ίσως το καλύτερο παράδειγμα να είναι η πρόσφατη προέλαση των ρωσικών στρατευμάτων στο βόρειο Donbass και στις συνοριακές περιοχές μεταξύ της LNR (Λαϊκή Δημοκρατία του Luhansk) και της περιφέρειας Kharkiv, όπου οι δυνάμεις της Μόσχας βρίσκονται σε επίθεση εδώ και δύο εβδομάδες.
Παρά το γεγονός ότι οι ουκρανικές δυνάμεις χάνουν συνεχώς έδαφος σε αυτήν την περιοχή, ουσιαστικά η πληροφορία αυτή δεν έχει εμφανιστεί σε κανένα κυρίαρχο ΜΜΕ, τη στιγμή που οι καλύτερες δυνάμεις των Ουκρανών σπαταλούν τις τελευταίες τους εφεδρείες σε μάταιες επιθέσεις στις περιφέρειες Donbass, Zaporozhia και Kherson.
Αναφέρεται μάλιστα πως η ικανότητα της Μόσχας να ηγείται ταυτόχρονα πολλαπλών στρατιωτικών επιχειρήσεων υψηλής έντασης, συντονίζοντας τις παράλληλα και με τον υπόλοιπο τεράστιο κρατικό μηχανισμό της Ρωσίας, δεν έχει περάσει απαρατήρητος από τις ΗΠΑ και το Πεντάγωνο.
Βελτιωμένη ISR (πληροφορία, επιτήρηση, αναγνώριση)
Μια ακόμα μεγάλη επιτυχία του ρωσικού στρατού που αναδείχθηκε με την επιχείρηση στην Ουκρανία, είναι η πρόοδος που έχει κάνει στον τομέα της στρατιωτικής τεχνολογίας, των drones και άλλων μη επανδρωμένων πλατφορμών.
Αν και η δυτική προπαγάνδα συνήθιζε να παρουσιάζει τη Ρωσία ως τεχνολογικά κατώτερη, μάλλον δεν είχε αντιληφθεί ότι η Μόσχα όλα τα προηγούμενα χρόνια – και με αφορμή τον εμφύλιο στη Συρία – είχε επενδύσει σημαντικά χρηματικά ποσά σε διάφορα είδη μη επανδρωμένων συστημάτων.
Μάλιστα την τεχνολογία αυτή, ο ρωσικός στρατός την χρησιμοποίησε – κυρίως στη Συρία – με αποτέλεσμα να καταφέρει και να βελτιώσει τις τακτικές του ικανότητες και επιδόσεις.
Αυτό άλλωστε διαπιστώθηκε και στις συγκρούσεις στην Ουκρανία, όπου τα drones αποδείχθηκαν ένας ασυναγώνιστος πολλαπλασιαστής δύναμης για τις ρωσικές δυνάμεις.
Αν και οι Ουκρανοί έλαβαν τεράστιες ποσότητες από αυτή τη στρατιωτική τεχνολογία και παρά το γεγονός ότι είχαν μια πρωτοφανή πληροφόρηση από τη Δύση σε real time, δεν μπόρεσαν να επωφεληθούν από αυτήν την τεράστια δυναμική.
Αντίθετα, οι χερσαίες, αεροπορικές και διαστημικές πλατφόρμες ISR του ρωσικού στρατού έχουν χρησιμοποιηθεί με θανατηφόρο αποτέλεσμα, προκαλώντας ανεπανόρθωτες απώλειες τόσο στα στρατεύματα της πρώτης γραμμής του εχθρού, όσο και στο πίσω μέρος του.
Ενεργητική άμυνα και επιθετικές επιχειρήσεις
Αν και ο ρωσικός στρατός είναι επιθετικός, δεν παραμελεί την άμυνα του.
Αντιθέτως, χρησιμοποιεί τις τακτικές αμυντικές του δυνατότητες για στρατηγικούς επιθετικούς σκοπούς.
Η ταχύτητα με την οποία οι δυνάμεις της Μόσχας μπόρεσαν να δημιουργήσουν τεράστιες και περίπλοκες αμυντικές γραμμές όπου δεν υπήρχαν προηγουμένως, εξέπληξε τους στρατιωτικούς του ΝΑΤΟ.
Οι σοβιετικές έννοιες της «άμυνας σε βάθος» και της «ενεργητικής άμυνας» έχουν βελτιωθεί σημαντικά από τις πρόσφατες τεχνολογικές εξελίξεις του ρωσικού στρατού.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την – σχεδόν – πλήρη εξάλειψη του επιθετικού δυναμικού των Ουκρανών, που τους ανάγκασε να χρησιμοποιήσουν απεγνωσμένες τακτικές για να σπάσουν τις ρωσικές γραμμές.
Το αποτέλεσμα;
Οι Ουκρανοί να χάνουν εκατοντάδες άνδρες για κάθε τετραγωνικό χιλιόμετρο εδάφους που καταλαμβάνουν.
Αλλά το πρόβλημα για το Κίεβο είναι ότι δεν μπορεί να κρατήσει τις περιοχές αυτές για πολύ, διότι αυτές λειτουργούν ως «παγίδα» για το πυροβολικό.
Δηλαδή, μόλις οι Ουκρανοί κινηθούν για να διασφαλίσουν την περιοχή που κατέλαβαν, σφυροκοπούνται από ένα μπαράζ χτυπημάτων από το πυροβολικό και από ένα σμήνος drones.
Επιπλέον, η αριστοτεχνική χρήση ναρκών από τις ρωσικές δυνάμεις ήταν αναμφισβήτητα καταστροφική για οποιεσδήποτε επιθετικές επιχειρήσεις.
Αυτό κυρίως διαπιστώθηκε στην περιοχή της Zaporizhia όπου οι Ουκρανοί έχουν τεράστιες απώλειες, άνω του 30% τόσο σε στρατιώτες όσο και σε όπλα, χωρίς να έχουν καταφέρει καν να φτάσουν στην πρώτη γραμμή της ρωσικής άμυνας.
Την ίδια στιγμή, οι Ρώσοι μετρούσαν από ελάχιστες έως καθόλου ανθρώπινες απώλειες.
Και εδώ οι Αμερικάνοι παραδέχθηκαν ανοιχτά την αποτελεσματικότητα της ρωσικής άμυνας.
