Το ζήτημα των πυρκαγιών παραμένει πάντα επίκαιρο. Η σύσταση του 112 για απομάκρυνση από τις περιοχές που πλήττονται δεν βρίσκει ανταπόκριση όταν κανείς φοβάται ότι θα χάσει την περιουσία του. Η πυκνή βλάστηση, οι δυνατοί άνεμοι και η έλλειψη πυροσβεστικών δυνάμεων καθιστούν ιδιαίτερα δύσκολη μία κατάσβεση και οι πολίτες σε πολλές περιπτώσεις αναλαμβάνουν μόνοι τους, με κίνδυνο της ζωής τους να προστατέψουν τις οικίες τους. Οι καταστροφικές δασικές πυρκαγιές των τελευταίων ετών τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό έχουν αναδείξει την ανάγκη για αποτελεσματικότερη προστασία των κατοικιών που βρίσκονται κοντά σε δασικές ή αγροτικές περιοχές.
Η Αυστραλία, μια χώρα που αντιμετωπίζει συστηματικά ακραία φαινόμενα πυρκαγιών, έχει αναπτύξει οικιακά συστήματα πυρόσβεσης τα οποία συμβάλλουν σημαντικά στην προστασία ανθρώπων και περιουσιών.
Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η δοκιμή ενός οικιακού συστήματος καταστολής πυρκαγιάς, η οποία πραγματοποιήθηκε μόλις έξι ημέρες πριν από τις καταστροφικές πυρκαγιές της «Μαύρης Παρασκευής» (Black Saturday) στην περιοχή Clonbinane της πολιτείας Βικτώριας.
Ο εθελοντής της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας της Βικτώριας (CFA), Trevor Vienet κατάφερε να σώσει το σπίτι του χάρη στο σύστημα που είχε εγκαταστήσει. Όπως ο ίδιος περιγράφει, ενώ το δικό του σπίτι παρέμεινε όρθιο, τα δέκα γειτονικά σπίτια καταστράφηκαν ολοσχερώς από τη φωτιά.
Εκτός από τη διάσωση της κατοικίας του, βοήθησε έναν γείτονά του και τον σκύλο του να διαφύγουν από το φλεγόμενο σπίτι τους, παρά τα εγκαύματα που είχαν υποστεί. Ο γείτονας νοσηλεύτηκε για αρκετές ημέρες, ενώ η σκυλίτσα μεταφέρθηκε σε κτηνιατρική κλινική για εντατική θεραπεία. Παράλληλα, ο ίδιος έχασε τις αποθήκες του, τον εξοπλισμό του και την αγαπημένη του μοτοσικλέτα, όμως δηλώνει ευγνώμων που κατάφερε να επιβιώσει.
Τα οικιακά συστήματα πυρόσβεσης σίγουρα δεν αρκούν για να εξαλείψουν κάθε κίνδυνο, μπορούν όμως να αυξήσουν σημαντικά τις πιθανότητες προστασίας μιας κατοικίας όταν συνδυάζονται με σωστή κατασκευή, επαρκή υδροδότηση και οργανωμένο σχέδιο αντιμετώπισης έκτακτης ανάγκης.
Η Ελλάδα, όπου οι δασικές πυρκαγιές αποτελούν πολύ συχνό φαινόμενο κατά τους θερινούς μήνες, θα μπορούσε να εξετάσει την αξιοποίηση αντίστοιχων τεχνολογιών, προσαρμοσμένων στις ελληνικές συνθήκες. Η εγκατάσταση τέτοιων συστημάτων σε κατοικίες υψηλού κινδύνου θα μπορούσε να αποτελέσει ένα επιπλέον επίπεδο προστασίας, συμβάλλοντας στη μείωση των καταστροφών και στην ενίσχυση της ασφάλειας των πολιτών.
Η πρόληψη παραμένει το ισχυρότερο όπλο απέναντι στις πυρκαγιές και τα ακραία καιρικά φαινόμενα των τελευταίων ετών μας δείχνουν ότι ακόμα υστερούμε πολύ στην ανάπτυξη μοντέλων πρόληψης.
Η εμπειρία χωρών όπως η Αυστραλία προσφέρει πολύτιμα παραδείγματα που αξίζει να μελετηθούν και να γίνουν ευρύτερα γνωστά και γιατί όχι, να τύχουν εφαρμογής.
