Μετά τη νίκη σοκ στις εκλογές της Ολλανδίας, οι ευρωπαϊκές ελίτ προσπαθούν να εντοπίσουν σημάδια του τι πρόκειται να ακολουθήσει – συμπεριλαμβανομένων περαιτέρω αιφνιδιαστικών νικών από ακροδεξιούς υποψηφίους.
Αυτό που βλέπουν είναι αρκετό για να ανατριχιάσει τη ραχοκοκαλιά κάθε κεντρώου τύπου που αγαπά την ΕΕ, αναφέρει το Politico.
Σε σχεδόν δώδεκα ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας και της Γερμανίας, σκληροπυρηνικά αντιμεταναστευτικά κόμματα, μερικά από αυτά πιο ακραία από τον Wilders, βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην κορυφή των δημοσκοπήσεων, ή στη δεύτερη θέση.
Οι προσπάθειες της Ευρώπης να θέσει υπό έλεγχο την παράτυπη μετανάστευση και την κρίση κόστους ζωής δεν είναι κάτι νέο.
Αυτό που είναι νέο, ωστόσο, είναι ο πόλεμος Ισραήλ-Hamas, ο οποίος πυροδοτεί πολιτισμικές εντάσεις στην καρδιά πολλών ευρωπαϊκών χωρών με μεγάλο μουσουλμανικό πληθυσμό, λένε στο POLITICO αναλυτές και ανώτεροι πολιτικοί παράγοντες.
«Απολαμβάνουν» τα λάθη των άλλων πολιτικών
Καθώς οι φιλοπαλαιστινιακές διαδηλώσεις φέρνουν δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους στους δρόμους των πόλεων από το Λονδίνο έως το Βερολίνο σε ένα φόντο αυξανόμενης ανησυχίας για τη μετανάστευση, την τρομοκρατία και την οικονομία, ακροδεξιοί πολιτικοί όπως ο Wilders και η Γαλλίδα Marine Le Pen δεν χρειάζεται απαραιτήτως να ενισχύσουν τη ρητορική τους.
Οι διαδηλώσεις σίγουρα έχουν λειτουργήσει προς όφελός τους, και οι ακροδεξιοί αρχηγοί το γνωρίζουν αυτό.
Σε μια προεκλογική συζήτηση, ο Wilders είπε: «Από πού προέρχονται όλοι αυτοί οι άνθρωποι;
Αυτή είναι η χώρα μου;», αναρωτήθηκε.
Εν τω μεταξύ, η Le Pen έχει φλερτάρει την ανήσυχη εβραϊκή κοινότητα της Γαλλίας, υποστηρίζοντας θορυβωδώς το Ισραήλ και συμμετέχοντας σε μια πορεία ενάντια στον αντισημιτισμό, παρά την ιστορία του κόμματός της.
Ωστόσο, δεν συμμετέχουν στην ολοκληρωτική σταυροφορία των Σουηδών Δημοκρατών, η οποία ζήτησε να ισοπεδωθούν τα τζαμιά.
Αντίθετα, καρπώνονται τα οφέλη των αντικαθεστωτικών «εμπορικών σημάτων» που έχουν δημιουργήσει με κόπο εδώ και δεκαετίες, σε μια προσπάθεια να εμφανιστούν πιο mainstream ενόψει των εκλογών της ΕΕ.
Στην Ολλανδία, ήταν ένας σχεδόν υποτονικός Wilders που αναπήδησε απροσδόκητα στην κορυφή των ολλανδικών δημοσκοπήσεων τις τελευταίες ημέρες πριν από τις γενικές εκλογές.
Διευρύνουν τη ρητορική τους
Αλλά η μείωση του τόνου των πολιτικών μηνυμάτων δεν σημαίνει ότι οι ηγέτες της ακροδεξιάς εγκαταλείπουν τις βασικές τους πεποιθήσεις και δεν προσπαθούν να απευθυνθούν σε ένα εκλογικό σώμα που κινείται πιο δεξιά.
«Έχει ξεπεράσει τη μετανάστευση… είναι η αίσθηση μιας σύγκρουσης πολιτισμού, η αίσθηση ότι υπάρχουν προστριβές μεταξύ του Ισλάμ και της Δύσης», δήλωσε ο Jean-Yves Camus, ειδικός ακροδεξιών κινημάτων στην Ευρώπη για το Ίδρυμα Jean Jaurès στο Παρίσι. .
«Είναι ένας φόβος που εκφράζεται στη δεξιά πτέρυγα των συντηρητικών, όπου το Ισλάμ θεωρείται ότι είναι αντίθετο με τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής… και όπου η Ευρώπη θεωρείται ότι έχει χάσει τον έλεγχο των συνόρων της».
Καθώς απομένει λιγότερο από ένας χρόνος έως ότου οι ψηφοφόροι της ΕΕ εκλέξουν ένα νέο κοινοβούλιο, αυτό το μεθυστικό μείγμα —συνδυάζοντας τη μεταναστευτική κρίση με τους αναζωπυρούμενους φόβους για το πολιτικό Ισλάμ— κάνει τα κατεστημένα κόμματα να ανησυχούν.
Ακολουθώντας το κύμα
Τις εβδομάδες που προηγήθηκαν των εκλογών της περασμένης εβδομάδας στην Ολλανδία, ο Wilders δεν έκανε εκστρατεία για μια αντι-ισλαμική πλατφόρμα, ούτε προκάλεσε οργή ενάντια στις φιλοπαλαιστινιακές διαδηλώσεις στις ευρωπαϊκές πόλεις, αντ’ αυτού επικεντρώθηκε σε ζητήματα όπως το ψωμί και το βούτυρο, αλλά και τη στέγαση για τους Ολλανδούς.
Για τους ψηφοφόρους που μπορεί να ανησυχούν για τη στέγαση και μια υποτιθέμενη σύγκρουση πολιτισμών, αναδείχθηκε ως η προφανής επιλογή.
«Η κρίση στην Εγγύς Ανατολή… έπαιξε έναν αποφασιστικό και πρόσθετο ρόλο», έγραψε ο Christophe de Voogd, ειδικός στην ολλανδική πολιτική στο ινστιτούτο Sciences Po.
Το κόμμα του Wilders, «το PVV, είναι ιστορικά πολύ φιλο-ισραηλινό…
