Ο κοινωνικός ρόλος που διαδραματίζει αυτή η συμπεριφορά στα χταπόδια δεν είναι ακόμη σαφής.
Το γνωστό καλαμάρι του Σίδνεϋ πετάει λάσπη, κοχύλια και φύκια – προφανώς στοχεύοντας σε συνομήλικους, αλλά και σε ψάρια. Ερευνητές στην Αυστραλία είδαν αυτή την ασυνήθιστη συμπεριφορά του χταποδιού (Octopus tetricus) σε υποβρύχια πλάνα από έναν κόλπο στα νοτιοανατολικά της χώρας. “Η ρίψη σε άλλα άτομα στον ίδιο πληθυσμό, όπως φαίνεται να παρατηρείται σε αυτά τα χταπόδια, είναι μια σπάνια μορφή χρήσης βλημάτων εκτός του ανθρώπου, η οποία έχει παρατηρηθεί προηγουμένως μόνο σε ορισμένα κοινωνικά θηλαστικά”, γράφει η ομάδα στο περιοδικό PLOS ONE.
Οι βιντεοσκοπήσεις από τον κόλπο Jervis Bay στην πολιτεία της Νέας Νότιας Ουαλίας έγιναν το 2015 και το 2016. Η ομάδα με επικεφαλής τον Peter Godfrey-Smith, θεωρητικό της επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Σίδνεϋ, εντόπισε 102 περιπτώσεις στις οποίες μεμονωμένα δείγματα πέταξαν θαλάσσια ιζήματα σε μια ομάδα περίπου δέκα χταποδιών κατά τη διάρκεια των αναλύσεών τους.
Τα γνωστά καλαμάρια του Σίδνεϋ συνέλεγαν υλικά όπως λάσπη ή μύδια και τα πετούσαν εκτοξεύοντας νερό με μεγάλη ταχύτητα μέσω του σωληνοειδούς χωνιού τους, είπαν. Το χωνοειδές όργανο χρησιμοποιείται από τα καλαμάρια μεταξύ άλλων για την αναπνοή και την κίνηση. “Για να εκτελέσουν τις ρίψεις, τα χταπόδια έπρεπε να μετακινήσουν το χωνί τους σε μια ασυνήθιστη θέση, γεγονός που υποδηλώνει ότι η συμπεριφορά τους ήταν σκόπιμη”, αναφέρεται.
Κανείς δεν πετάει πίσω
Αν και έχουν παρατηρηθεί και τα δύο φύλα να ρίχνουν, τα θηλυκά κυριαρχούν. Μεταξύ άλλων, η συμπεριφορά αυτή εμφανίζεται κατά τη διάρκεια των προσπαθειών ζευγαρώματος των αρσενικών. Τα ζώα που ήταν στόχος των “επιθέσεων” συχνά έσκυβαν ή σήκωναν ένα από τα χέρια τους για να αμυνθούν. “Ωστόσο, δεν έχουμε δει ακόμη ένα χταπόδι να χτυπιέται από ένα σκουπίδι και στη συνέχεια να “ανταποδίδει τα πυρά” και να το πετάει πίσω”. Τα ζώα πετούσαν επίσης υπολείμματα τροφής και άλλα υλικά για να καθαρίσουν το καταφύγιό τους.
“Η ρίψη αντικειμένων είναι μια ασυνήθιστη συμπεριφορά στα ζώα”, αναφέρει η μελέτη. Η στοχευμένη ρίψη θεωρείται συχνά “ειδικά ανθρώπινη” και πιθανώς έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη. Η συμπεριφορά αυτή έχει επίσης παρατηρηθεί σε ορισμένα είδη πιθήκων (ιδίως σε χιμπαντζήδες και καπουτσίνους) και σε ελέφαντες.
Ο κοινωνικός ρόλος που διαδραματίζει αυτή η συμπεριφορά στα χταπόδια δεν είναι ακόμη σαφής. Είναι περίεργο, για παράδειγμα, ότι τα άλλα ζώα σπάνια χτυπιούνται πραγματικά από τις ρίψεις – και μερικές ρίψεις δεν καταλήγουν καν πουθενά, σύμφωνα με τους ερευνητές.
