Ένα κόμμα χωρίς γραφεία, χωρίς καταστατικό, χωρίς στελέχη, χωρίς πολιτικό πρόγραμμα, χωρίς κομματικό ιστότοπο και φόρμα εγγραφής μελών, ένα στην κυριολεξία πολιτικό μόρφωμα, αφού συγκροτήθηκε και έλαβε μορφή σε διάστημα δύο μόλις εβδομάδων, κατάφερε να επιτελέσει ένα πολιτικό θρίαμβο δίχως προηγούμενο, συγκεντρώνοντας 243.922 ψήφους και καταλαμβάνοντας την πέμπτη θέση στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.
Και όμως, τέσσερις μόνο μήνες μετά από τον εκλογικό αυτό θρίαμβο, τα ποσοστά του κόμματος έχουν καταρρεύσει, οι ψηφοφόροι έχουν γυρίσει την πλάτη στον πρόεδρο Βασίλειο Στίγκα, το κανάλι του κόμματος στο youtube καταγράφει μηδενικές θεάσεις, ενώ τα όσα τραγελαφικά συνέβησαν πριν από δύο μήνες, με τον πρόεδρο να αποκαλεί τους βουλευτές του Κορλεόνε, τη διάλυση και την επανένωση της κοινοβουλευτικής ομάδας, πυροδότησαν εξελίξεις οι συνέπειες των οποίων, όπως όλα δείχνουν, θα είναι πολύ σοβαρές, αφού είναι πιθανό να οδηγήσουν ακόμα και στην αποπομπή του κόμματος από το Κοινοβούλιο.
Η ιστορία και το παρασκήνιο
Με τις άρσεις ασυλίας των 11 βουλευτών του κόμματος να βρίσκονται προ των πυλών, γεγονός που μάλλον θα σηματοδοτήσει την αρχή της τελευταίας πράξης του δράματος για το μόρφωμα των Σπαρτιατών, μέσα από το παρόν άρθρο θα προβούμε σε σύντομη ανασκόπηση των γεγονότων που οδήγησαν από τον θρίαμβο του Ιουνίου στη δημοσκοπική και πολιτική κατάρρευση.
Το κόψιμο του Εθνικού Κόμματος Έλληνες, οι ζυμώσεις στο χώρο της ακροδεξιάς και η στήριξη Κασιδιάρη
Όλα ξεκίνησαν μετά τις Εκλογές της 21ης Μαίου, όταν το Εθνικό Κόμμα Έλληνες του Ηλία Κασιδιάρη, που είχε εξασφαλισμένη την είσοδο στην Ελληνική Βουλή με ποσοστό μεγαλύτερο του 4%, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις της εποχής, κόπηκε από το Α1 τμήμα του Αρείου Πάγου.
Για το σκοπό αυτό είχαν προηγηθεί όχι ένα αλλά τρία αντισυνταγματικά νομοσχέδια, με το τελευταίο να οδηγεί τον πρόεδρο του Α1 τμήματος και αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου σε παραίτηση, συνοδευόμενη από βαρύτατες καταγγελίες που αφορούσαν απόπειρα δωροδοκίας του από κυβερνητικούς παράγοντες.
Μετά από την εξέλιξη αυτή, ένας μεγάλος αριθμός μικρών πολιτικών κομμάτων που κινούνταν στο φάσμα της ακροδεξίας, είδαν την ευκαιρία να διεκδικήσουν την ψήφο χιλιάδων Ελλήνων που έμειναν χωρίς πολιτική στέγη, κυρίως όμως τη στήριξη του ιδρυτή του Εθνικού Κόμματος Έλληνες Ηλία Κασιδιάρη, καθώς και του κομματικού μηχανισμού του κόμματος των Ελλήνων.
Ήδη, από την επομένη των εκλογών του Μαίου, πολιτευτές και στελέχη του κόμματος των Ελλήνων άρχισαν να μετοικίζουν σε κάθε λογής κομματίδια της ακροδεξιάς πολυκατοικίας, από το Εθνικό Μέτωπο και το κόμμα Εμφιετζόγλου – Μπογδάνου, μέχρι το κόμμα ΕΑΝ που είχε επανεργοποιήσει ο εισαγγελέας Κανελλόπουλος και το οποίο τελικά δε συμμετείχε στη δεύτερη εκλογική αναμέτρηση.
Πέραν από τη στελέχωση των ψηφοδελτίων, αυτό που προσδοκούσαν όλοι οι αρχηγοί των μικρών αυτών σχηματισμών, μέσα από την επαφή και τη ζύμωση με τα στελέχη των Ελλήνων, ήταν να λάβουν τη στήριξη του ιδρυτή του κόμματος Έλληνες… Ηλία Κασιδιάρη.
Δε γνωρίζουμε το λόγο που έκανε τον τελευταίο να δώσει τελικά τη στήριξή του στο Βασίλειο Στίγκα και το πολιτικό μόρφωμα των Σπαρτιατών.
Μπορεί να θεώρησε ότι τα πιο άξια στελέχη των Ελλήνων επέλεξαν να μεταβούν στο συγκεκριμένο κόμμα, ή ότι η ονομασία του κόμματος ήταν τέτοια που θα μπορούσε να εντυπωθεί με μεγαλύτερη ευκολία στη μεγάλη μάζα των εκλογέων στο ελάχιστο διάστημα που απέμενε μέχρι τη διεξαγωγή των εκλογών, ή ακόμα είναι πιθανό, ο Ηλίας Κασιδιάρης, έχοντας αγανακτήσει από όλα τα νομοσχέδια και την πολεμική που είχε δεχτεί τους προηγούμενους μήνες, να αποφάσισε να κάνει πλάκα στην κυβέρνηση και το πολιτικό σύστημα, στέλνοντας στην Ελληνική Βουλή τον πλέον γραφικό από τους μνηστήρες…
Μάλιστα λένε κάποιοι ότι ο Κασιδιάρης έβαλε στοίχημα μια τηλεκάρτα στις φυλακές Δομοκού ότι θα βάλει στην Βουλή ένα κόμμα απαρτιζόμενο από μπούφους μόνο και μόνο για να αποδείξει στην ελληνική βουλή την εκλογική του απήχηση και δύναμη…
Το μήνυμα ήταν ότι και με μπούφους μπορεί να μπει στην Βουλή πολλώ δεν μάλλον εάν μπορούσε να κατέλθει κανονικά στην εκλογική διαδικασία και δεν παρέμβαιναν προκλητικά και αντισυνταγματικά βάζοντας τους συνεχώς φραγμούς.
Την αλήθεια πιθανώς να μην τη μάθουμε ποτέ.
Αυτό που έχει σημασία είναι ότι η στήριξη δόθηκε, το εντελώς άγνωστο κόμμα των Σπαρτιατών άρχισε από την πρώτη κιόλας εβδομάδα να εμφανίζεται στις δημοσκοπήσεις, για να γράψει τελικά την Κυριακή των εκλογών ποσοστά τα οποία ο πρόεδρός του Βασίλης Στίγκας δεν είχε δει ούτε στα πιο τρελά όνειρά του.
Παρά όμως τον πρωτοφανή αυτό θρίαμβο, η συνέχεια δεν ήταν το ίδιο καλή.
Απειρία, εσωστρέφεια, και ένας πρόεδρος που έμοιαζε να αδυνατεί να κατανοήσει ότι το να διοικείς κοινοβουλευτικό κόμμα διαφέρει άρδην από το να διοικείς τυροπιτάδικο, οδήγησαν σε διάστημα λίγων μόνο μηνών σε δημοσκοπική κατάρρευση, ακόμα και πιθανή αποπομπή του κόμματος από το Κοινοβούλιο
Με το καλημέρα οι πρώτες διαφωνίες και εσωτερικές συγκρούσεις
Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, η πρώτη σύγκρουση του προέδρου Στίγκα με τους βουλευτές του επήλθε λίγες μόλις μέρες μετά την είσοδο του κόμματος στην Ελληνική Βουλή.
Μεταξύ των εγγράφων που υπογράφουν οι βουλευτές όλων των κομμάτων, υπάρχει και ένα που αφορά μια νόμιμη παρακράτηση ύψους από 5% ως 20% της βουλευτικής αποζημίωσής τους – το οποίο υπογράφει όποιος βουλευτής επιθυμεί – ποσό το οποίο διατίθεται για τις ανάγκες και τη λειτουργία του κόμματος.
Όταν έφτασε στα χέρια των βουλευτών των Σπαρτιατών το συγκεκριμένο έγγραφο, εύλογα ζήτησαν από τον πρόεδρο να γνωρίσουν τον οικονομικό διευθυντή και την οικονομική επιτροπή του κόμματος, που θα ήταν υπεύθυνοι για την αποδοχή των εισφορών και τη διαχείριση των χρημάτων, όπως προτάσσει ο κανονισμός λειτουργίας της Βουλής.
Θα πρέπει στο σημείο αυτό να θυμίσουμε, ότι μέχρι και την ημέρα εισόδου στο κοινοβούλιο, οι Σπαρτιάτες αποτελούσαν μάλλον ένα πολιτικό μόρφωμα παρά ένα πολιτικό κόμμα με την αυστηρή έννοια του όρου.
Έχοντας συγκροτήσει ψηφοδέλτια σε διάστημα μόλις δύο εβδομάδων, οι περισσότεροι υποψήφιοι δε γνώριζαν τον πρόεδρο, ούτε τα στελέχη του κόμματος, ούτε γνωρίζονταν μεταξύ τους.
Όταν λοιπόν έφτασε η στιγμή, οι εκλεγμένοι πλέον βουλευτές να γνωρίσουν τους ανθρώπους που στελεχώνουν τα κομματικά όργανα, με έκπληξη πληροφορήθηκαν ότι στο κόμμα δεν υπήρχε οικονομικός διευθυντής, δεν υπήρχε οικονομική επιτροπή, δεν υπήρχαν όργανα.
Ο ίδιος ο Βασίλης Στίγκας δεν αρνήθηκε το γεγονός στις τηλεοπτικές του εμφανίσεις.
Τον θυμόμαστε να λέει τη μια φορά μετά την άλλη, αν θέλουν ας φύγουν και οι έντεκα και αν χρειαστεί θα μείνω μόνος, αφήνοντας να εννοηθεί πως πέρα των έντεκα βουλευτών, το κόμμα του εξακολουθούσε να αποτελεί ένα άδειο κέλυφος, χωρίς κομματικά όργανα, χωρίς επιτροπές, χωρίς στελέχη και εγγεγραμμένα μέλη.
Μετά από αυτή την εξέλιξη, όλοι οι βουλευτές αρνήθηκαν να υπογράψουν το συγκεκριμένο έγγραφο, και στο σημείο αυτό έληξε η πρώτη σύγκρουση του προέδρου Στίγκα με την κοινοβουλευτική του ομάδα.
Η απουσία κομματικών οργάνων οδηγεί σε νέες συγκρούσεις
Λίγο μετά τις πρώτες συνεδριάσεις της Βουλής, και με την ολοκλήρωση των προγραμματικών δηλώσεων, νέα προβλήματα προέκυψαν για το μόρφωμα των Σπαρτιατών.
