Η χθεσινή συζήτηση στη Βουλή ήταν ομολογουμένως άκρως αποκαλυπτική για το μείζον θέμα των υποκλοπών. Για μια ακόμη φορά ο πρόεδρος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ζήτησε από τον πρωθυπουργό να δηλώσει αν παρακολουθούνταν από την ΕΥΠ συγκεκριμένο πρόσωπο (στην περίπτωσή μας ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ) και για μια ακόμη φορά δεν έλαβε απάντηση.
Μάλιστα χθες κ. Τσίπρας ήταν ένα τόνο πιο αιχμηρός καλώντας τον Κυριάκο Μητσοτάκη σε περίπτωση που αποδειχθεί ότι υπήρξαν παρακολουθήσεις τις οποίες αρνήθηκε να παραιτηθεί άμεσα.
Η αναφορά του κ. Τσίπρα προκάλεσε, για μια ακόμη φορά, έκπληξη στα δημοσιογραφικά γραφεία με το ερώτημα αν γνωρίζει ο ίδιος κάτι και αν θα προσκομίσει κάποιο στοιχείο, να πλανάται στην ατμόσφαιρα.
Ο κ. Τσίπρας όμως, όπως έχει δηλώσει πολλάκις, δεν είναι ούτε Δικαστής, ούτε αστυνομικός. Άλλωστε τα στοιχεία υπάρχουν εκεί που το κράτος έχει φροντίσει να υπάρχουν. Στην ΑΑΔΕ, στην ΕΥΠ (εκτός αν καταστράφηκαν και αυτά όπως του κ. Ανδρουλάκη) και στους ιδιώτες πάροχους.
Δεν έχει παρά ο κ. Μητσοτάκης να άρει το όποιο απόρρητο και να μάθουμε αν η ΕΥΠ παρακολουθούσε τα ονόματα που έχει αναδείξει η έρευνα του Documento. Αν δεν γίνονταν οι συγκεκριμένες παρακολουθήσεις τότε θα έπρεπε ο ίδιος ο κ. Μητσοτάκης να επισπεύσει τις σχετικές διαδικασίες προκειμένου να μην επικρατήσει η τοξικότητα στον πολιτικό βίο της χώρας, να καθαρίσει το όνομά του και να καταδείξει το κακόβουλο των δημοσιογραφικών αποκαλύψεων.
Ωστόσο, η τελευταία χθεσινή εικόνα του Κυριάκου Μητσοτάκη να «βαφτίζει» άρον άρον σε τριτολογία μια απλή αναφορά του στο θέμα, να τακτοποιεί τα χαρτιά του βιαστικά και να δραπετεύει στην κυριολεξία από την πολύ άβολη γι αυτόν συζήτηση δείχνει και τις πραγματικές προθέσεις των κυβερνώντων.
