Ο κύκλος της βίας σε νεαρές ηλικίες έχει ανοίξει για τα καλά. Κι εμείς κοιτάμε απαθείς
«Το κάναμε για πλάκα. Το βλέπαμε σε ταινίες και φαινόταν ωραίο. Δεν έγινε και τίποτε».
Αυτά ήταν τα λόγια 15χρονων παιδιών που βίαζαν κατ’ επανάληψη συμμαθητή τους, τραβούσαν βίντεο και το μοίραζαν στο σχολείο.
Η υπόθεση σοκάρει. Ισως να μην υπάρχει προηγούμενο στην Ελλάδα.
Παιδιά γεννημένα το 2007 να προβαίνουν σε τέτοιες πράξεις γιατί το έβλεπαν… ωραίο στην τηλεόραση.
Σεξουαλική βία, bullying, καταγραφή των ειδεχθών πράξεών τους σε βίντεο και διακίνηση πορνογραφικού υλικού. Όλα αυτά τα έβλεπαν στην τηλεόραση, τα θεωρούσαν ωραία και αποφάσισαν να το κάνουν για πλάκα.
Δεν ξέρω πραγματικά τι μπορεί να συμβαίνει. Να αρχίσουμε τώρα τις συντηρητικές απόψεις ότι φταίει η τηλεόραση, τα social media, ότι δουλεύουν πολύ οι γονείς και δεν προσέχουν τα παιδιά τους και άλλα ηθικολογικά;
Να τα πούμε όλα αυτά, αρκεί να θυμηθούμε ότι ανάλογα ηθικοπλαστικά έλεγαν και τις προηγούμενες δεκαετίες.
Όμως το κακό έχει παραγίνει και σίγουρα οι εικόνες που εμφανίζονται στους τηλεοπτικούς δέκτες και τις διάφορες πλατφόρμες και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, διαμορφώνουν μια εξαιρετικά ζοφερή εικόνα για την κοινωνία μας.
Ποιος ελέγχει τι βλέπουν τα 15χρονα από τα κινητά τους; Ποιος ελέγχει τις ταινίες που βλέπουν στην τηλεόραση και στις πλατφόρμες διαμοιρασμού σειρών και φιλμ;
Υπάρχει κάποιο όριο στις επιρροές που έχουν τα παιδιά της σύγχρονης εποχής;
Το πορνό είναι ελεύθερο. Παντού μπορείς να το βρεις και χωρίς να πληρώσεις. Και το αστείο είναι ότι ορισμένες φορές σου ζητούν να δηλώσεις αν είσαι 17 ετών και πάνω. Κάνεις ένα «κλικ» και… όλα στο πιάτο. Ποιος ελέγχει τι βλέπουν οι ανήλικοι;
Η βία είναι σε κάθε έκφανση της ζωής μας. Από μια απλή ταινία που θα παρακολουθήσουμε… οικογενειακώς μέχρι τα γήπεδα, τις πλατείες και τους δρόμους όπου οι άνθρωποι παίζουν ξύλο για ασήμαντη αφορμή.
Εβλεπα χθες έναν αγώνα μπάσκετ. Δεν υπήρξε ούτε λεπτό που να σταματούσαν τα συνθήματα τα οποία στην συντριπτική τους πλειονότητα ήταν ακραία σεξιστικά. Εβριζαν τις μανάδες, τους πατεράδες, τις κόρες και τις αδερφές των άλλων οπαδών. Τόση «βρομιά», απόλυτα φυσιολογική για τα παιδιά του γηπέδου.
Χριστος Θανασαινας
